නුඹ මම අපි

නොසිතන්න නොහැකි නුඹ හට
කියවන්න නොදුන් මගෙ හිත..
පවසන්නෙ කෙළෙස මේ හැටි
හිනැහෙන්න මෙමට එයමෑති..

ඉතින් මුමුණන්න
තවත් සැනහෙන්න
මෙදියතේ සොඳුරුතම
ආදරේ අපෙ වෙන්න...

පොඩි හිතට දුක් කඳුලු කිසිත් නොම දැනීයන්..

නිල් අහස තරු වියන බෝ දුරයි හිතෙනවා

සිනා කැන් දඵ දාපු මතකයන් මැවෙනවා

විඳින්නේ ජීවීතේ හැබෑවයි දැනෙනවා

දුක සැපට ළඟ උන්නු සිත රුවක් සොයනවා

තරු කැට දිලි නුවන් මට බොරු කළාදෝ

සෙහෙහසින් කළ දෑ ඔබට නොපෙනුණාදෝ 

හිත් නැති සිතුවමක් මට හමු වුණාදෝ

කවි සිතක් මෙතරම්ම නපුරු වුණාදෝ

ඇත්ත ඇති සැටියෙන්ම මියදෙන්න ඉඩ හරිමි 

රිදෙන ඔය මතකයෙන් සදහටම දුරස් වෙමි

දුක සිතෙන නුබේ නෙතට යලි කදුලු බිඳක් වෙමි

සියලු දුක් මම රුගෙන සුසුමක්ව පලා යමි

තබන හැම පියවරක් පාසා මල් පියලි මැවීයන් 

හැමදෙනා මියැසි කැල සේ ළඟම රුදීයන් 

මෙදියතේ හැම සැපම හත් පුරා ලැබීයන් 

පොඩි හිතට දුක් කඳුලු කිසිත් නොම දැනීයන්

කුරුටු ගෑවේ: ධනංජය දිසානායක

සඳ- ඇය සහ සපිරි ගෙය....

විලිදිය මතට සහසක් සියපත් පිපුණු 

කල් දිගු රැයක සෙනෙහස නිම් හිමි නොවුණු 

මේ සඳ පෙරදාක කවුළුවකින් පැමිණ

 මතකද නුඔට සෙවණැලි තැනුවා සොදුර...........

සිර කුටියට වුණත් සඳ එනවා තාම

 නුඔ නැති අඩුව පමණයි සිත ළඟ තාම

නෑවිත් ඉන්න කීවත් නොඅසන සීත

උණුසුම නැතිව දුක් වෙන හිත ළඟ තාම...............

තව දුර යන්න නුඔ හා සමඟින් එක් වී 

දුටු හීනයට ළං වෙන්න්ටවත් නොහැකී 

සත්තයි තුන් හිතේ නෑ අහිතක් ගෑවී 

සඳ නුඔ අළුත් අහසක පායාපන් හිනැහී.........

කුරුටු ගෑවේ: ධනංජය දිසානායක

කිරි කඳුල

නීල දියවර ගලන දෑසට 

රැළිත්තක් විය හෙමි හෙමින් පැද්දෙන

 කඳුළු මුතු කැට නඟන දෙනෙතට 

මදහසක් විය සිරිය කැන්දන

 සිරුර සරනා රුධිර බිඳු ගෙන

 කිරි කඳුළු කොට පෙවූ නුඹ ගැන 

ගලපන්නේ පද කෝම තව තව

 නෙතේ කඳුළැල් බොඳව යන කළ 

සිරීපාද කඳු මුඳුන පෙනි පෙනී

 පාද පද්මය නොවැද ආවෙම

 කුසෙහි වැඩෙනා බිළිඳු හීනෙක 

කාන්සියක් හෙම දැනෙයි කියලද 

පාද පද්මය නොවැද ආවට 

පව් පිරෙන්නෑ අම්මේ නුඹ හට

 නුඹේ හිතේ ඇති පුණ්ය මහිමය 

නොමිනිසුන් නොව බුදුන් ඇති කළ 

කණාමැදිරි එළියකුඳු නැති ගෙපැළ

 එළිය කළ සඳ වතුර විය 

නුඹේ නෙත් බැල්ම 

කලාවැවේ දිය පොදට වඩා නුඹ

 සිසිල් විය දැවී සැලෙනා සිතට

 හමන අරලිය සුවඳ සිඹ සි

ඹ දෑත් නළලෙහි වැඳ තබාගෙන

 පුංචි සුදු බුදු රුවට මුමුණන

 අද මෙන් මතුත් සැම දින 

බුදුන් නොව මගේ මවුන් වන්නට...........

කුරුටු ගෑවේ: ධනංජය දිසානායක

ඒකි එයි කියලා ඌ බලාගෙන ඉන්නවා...

වසන්තය ඉවර උණා...
පොළොව ආයෙත් කර්කශව ඉරි තැළුණා...
හීන පිපෙන වසන්තයේදි නාවට,
ඉරි තැලුණු ගිම්හානයේදි
වැටෙන වැහි බින්දුවක වගේ
ඒකි එයි කියලා
ඌ බලාගෙන ඉන්නවා...

කුරුටු ගෑවේ: තුශාර

ඔබ එන තුරු...

ඉඩෝරෙට වැස්ස වැහලා වැහල

 අන්තිමට අහසට ඉතුරු උනේ හිස් බවක් විතරයි...

 ඒත්...

ඒ වැස්සෙන් ඉරිතලුනු පොලොවට 

වතුර බිඳුවක්වත් උරා ගත්තේ නෑ කියලා

 දැනගත්තම ඒ අහසට ගොඩක් දුක දැනුනා... 

ඒත් අහස හීනියට හිනා වුනා... 

ඒ ආයෙත් පොලොවට 

වැස්සක් වැටෙන්න යනව කියල දැනුනම...

  ඒත්...

 ඒ වැස්ස අහසට අයිති නෑ කියන දේ 

අහස හොදටම දැනගෙන හිටියා....

 අයෙත් වැහි වලාකුලක් වත් නැති

 හිස් අහසට ඉරක් හඳක් පෑයුවා කියලා 

අහසට දැනෙන්නේ නෑ.... 

ඒ අහස එකම එක තරුවක් පායනකල් 

තාමත් බලාගෙන ඉන්න නිසා...

කුරුටු ගෑවේ:දිනු

නුඹ දන්නවනම්...

ඔය ගිලිහෙන කඳුලු බිංදු
මං දන්නේ නැතුව නෙමෙයි
ඒත් ලඟින් හිඳන් නුඹේ
හිත හදන්න පිං නැති මං..
තනිවම ගුලිවී තනිකම
තුරුලු කරන් හඬන තරම්..
නුඹ දන්නවනම් ඒ ගැන
දුව විත් මා තුරුලට ගෙන
හිත සනසන සිප නලවන
මියුරු සොඳුරු හීන ලොවක්
හැම රෑකම දකිනව මං...

කුරුටු ගෑවේ:අංජලී සූරියබණ්ඩාර

කවි කම මාගේ අත් හළෙමි...

නුඹ ගැන කවියක් ලියන්න හිතුවා 

හැමදාමත් මම පෙර වාගේ...

කවි ලියු නුඹ ගැන කවි කියු නුඹ ගැන

කුමක් ලියන්නද මම ආයේ...

නුඹ ගැන පමණයි අද මා දන්නේ 

කවි ගැන නොදනිමි පෙර වාගේ...

පද ඇත කවි නැත සිත ගොලුවී ඇත

පෙරදා වාගේ අද ආයේ...

කවිසිත මගේ අද ගොලුවී ඇත

හේතුව දන්නෙ නුඹ පමණි...

මගේ සිත නුඹ වෙත ඈඳුණු දාසිට 

කවි කම මාගේ අත් හළෙමි..

සෙනෙහස නුඹගෙ කවියක් වූ දින 

කවිකම මාගේ මිය ඇඳුනි..

සෙනෙහසෙ කවියත් ජීවන කවියත්

නුඹ සමඟින් මම අද ගයමි...

ඔබ......

දෙපඉන් නැගිටිමුට දිරිය දුන් මව මෙන්ම.........

අයාලෙ ගිය සිතට අරුත් එක් කල ඔබත්........

වටිනෙය මෙමට මව් මෙන්ම හෑම දිනම......

කුරුටු ගෑවේ:රසික දයාල් සිරිසේන

සංසාර සිහිනය

විසල් සෙනෙහස පෙමක් වූ දින

සඳක් විය නුඹ මගේ ලෝකෙට

නීල නෙතු යුග පටලවා  එකිනෙක

කියන දෙය නෙත් කොණින්

හැඳිනෙමි ආදරය බව එය

පහන් සිත දැහැන් බිඳ

නුඹ ඇවිත් මගේ ලෝකෙට

සත්තයි සැලසුනා එදින සිට මගේ ලොවම

එදා සිට ඇදහුවෙමි 

ජීවිතය නුඹම බව

සිනහා වූවෙමි නුඹේ නෙතු ළඟ

පැතුම් පිරුවෙමි නුඹේ සිත ළඟ

තවත් පතන්නට පැතුම් මට නැත

පැතූව  එකම දේ හැමදාම නුඹම විය

ජීවිතය සුවඳ කළ ආදරය

නුඹම වී සංසාර සිහිනයට..................

කුරුටු ගෑවේ :ධනංජය දිසානායක

ආදරෙයි මම හැමදාමත්....

ඔය දඟකාර හිත මගේ ළඟ නැවතුන හැටි...

හීනයකින්වත් නොපැතුව ආදරයක මම අතරමන් වුණ හැටි...

මතකයි ද තාමත්...?

හිත පුරාම ආදරය පිරිලා ඉතිරිලා යනවා..

ඔයා මගේ ළඟ නැතිව ගෙවන මේ දවස් මහමෙරක් වගේ...

නොදැකම ගෙවන මේ කාලයේ පවා ආදරය වැඩි වෙනවා

මොහොතින් මොහොත....

මට ඔයා ගැන හිතනවා ඇරෙන්න වෙන දෙයක් නැති තරම්...

ඉතින් අහිතක් හිතන්නෙපා මoගැන..

ආදරෙයි මo හැමදාමත්...

                                                                          

කුරුටු ගෑවේ:සෙව්වන්දි  කලංසූරිය

POST MORTEM

ගං දෑලේ හැපි හැපී පෙන පිඩිති නංවමින්

නිහඩවම නැවත ආ දෙසට යන රලක් සේ

ඝනඳුරක් පැතිර යයි අහස්කුස දස දෙසින්,

නුඹේ ලොව මගෙ ලොව නොවන බැව් පවසමින්...!

තරු එලිය මට  එපා සඳම වී නුඹ එන්න ,

මල් සුවඳ මට එපා නුඹෙ සුවඳ මට දෙන්න,

පිනි පොදත් නවතින්න නුඹෙ කඳුලු මට බොන්න,

ජීවිතය නවතින්න අනේ නුඹ  මගෙ වෙන්න…!

සඳ එලියෙ මීදුමට නිල් අඹරෙ මම හැඩයි,

ජීවිතය කියාදුන් මවම හා නුඹ සමයි,

දසකුත් තරු අතත් වෙර දරන පායන්න,

කියාපන් කළණියේ හැකිද බං තරු වලට සඳක් වී පායන්න..?

බැහැනෙ බං අනේ ඔව් නුඹ අසමසමම මයි...!

බොඳව ගිය සිහිනයන් සියොලඟම දවාලයි,

කඳුලු වැල් අතර රැඳි මග සැනින් අඳුරු වෙයි,

හැඬු කඳුලු මදි තවම වේදනා සරිලන්න,

    දරනු වෙර කුමට මම නුඹ නැතුව හිනැහෙන්න...!

මිනිස් හඬ නොම වැකෙන පාලු මිටියාවතක,
ජීවිතෙ දැවී අළු වුණිය මගෙ චිතකයක,

හදපුරා තුටු වඩමි නුඹ නොමැති වූ ලොවෙක,

ආදරේ නිහඬ විය පාලු වූ සුසානෙක...!

කුරුටු ගෑවේ : ලලීන් කාවින්ද පල්ලෙගොඩ

මම ඔයාගෙමයි...

ආදරයේ තුහින මල් වැස්සේ තෙමි තෙමී..

උණුසුම් වු ඔය හුස්මේ හැන්ගී...

ආදරයේ සොඳුරු බව විඳගතිමි..

ආදරය යන නිමක් නොදකින අනන්තයේ

මා නෙත් පිය ගත්තෙමි...

ගුලි වෙලා තිබුණු හැඟුම් මල්වර වෙද්දී

ඔය පපුවට මම තවත් තුරුළු වීමි..

මගේ යැයි කීමට කිසිත් නැත මට..

හැමදාටම  මම ඔබේම වුණි..

ජීවිතේ තවත් කිසිවෙකුටත් පුද දිය හැකි යමක් නොමැත...

පවිත්‍ර වුත්, උත්තරීතර වුත් ඒ ආදරය ඔබට පුද දී 

අවසන්ය...

ජීවිතය තිබෙන තුරා මගේ බලපොරොත්තුව ඔබම පමණි....

සිතමි..

සැනසෙමි..

ඔබ නමින්....

ආදරය කරමි හැමදාටම

දෙනෙත් පෙති පියවෙන තුරා...,,,

කුරුටු ගෑවේ: සෙව්වන්දි  කලංසූරිය

ආදරෙයි මම තවම.......

හිත හෙව්ව ඔය සුවඳ

ආදරෙන් රැඳුණාම..

ළඟම හිඳගෙන හිඳිමි

සෙවනැල්ල වාගේම..

මුදු සුමුදු ආදරය

රළු පරළු වූවාම..

හිතට දුක දැනෙනවා

සියුමැලියි හිත තාම..

මුදු සුමුදු කෙළි කවට

සිනාකැන් දුටුවාම..

පිරෙනවා හිත් පොඩිය

ආදරෙන් නුඹ ගැනම..

ඇබිත්තක් තරහ වී

පොඩිත්තක් බැන්නාම..

හඬන්නේ ඒ නිසයි

ආදරෙයි මම තවම.......

කුරුටු ගෑවේ: සෙව්වන්දි  කලංසූරිය

කඳුල - ආදරය

නෙත් 

අග්ගිස්සෙන් 

වැටෙනා

සෑම 

කඳුලකම 

ආරම්භය 

ආදරයයි....

කුරුටු ගෑවේ:  කුශාන් පතිරණ

කවදාද.....

ලියන්නට කවියක්
නුඹ ගැන එක් දිනෙක
ඇසෙන්නට ලොවටම
කියන්නට ඒ කවිය
හැකිවන්නේ කවදාද
අහිංසක මෙමං හට....
නොඉවසිල්ලෙන් දෑස් දල්වා බලා හිදිමි
උදාවනතුරු
ඒ ආදරණීය දිනය......

කුරුටු ගෑවේ:  කුශාන් පතිරණ

පසු වදන...

දුක හිතෙන ඇස් අරන්

මගේ හිත අද්දරින්

සැරිසරන නුඹ ගැනම

මහ හුඟක් දුකයි මට....

නුඹ වගේමයි මමත්

අහිමි දුක හිත දරන්

දෙනෙත් පෙති පියන් ඉමි

නොපෙනෙන්න ඔය නුවන්....

 

 කුරුටු ගෑවේ:අංජලී සූරියබණ්ඩාර

නුඔට...................

නිල් අහස තරු වියන බෝ දුරයි හිතෙනවා

සිනා කැන් දඵ දාපු මතකයන් මැවෙනවා

විඳින්නේ ජීවීතේ හැබෑවයි දැනෙනවා

දුක සැපට ළඟ උන්නු රුවක් සිත සොයනවා

තරු කැට දිලි නුවන් මට බොරු කළාදෝ

සෙහෙහසින් කළ දෑ නුඹට නොපෙනුණාදෝ

හිත් නැති සිතුවමක් මට හමු වුණාදෝ

කවි සිතක් මෙතරම්ම නපුරු වුණාදෝ

ඇත්ත ඇති සැටියෙන්ම මියදෙන්න ඉඩ හරිමි

රිදෙන ඔය මතකයෙන් සදහටම දුරස් වෙමි

දුක සිතෙන නුඹෙ නෙතට යලි කදුලු බිඳු නොදෙමි

සියලු දුක් මම රුගෙන සුසුමක්ව පලා යමි

තබන හැම පියවරක් පාසා මල් පියලි මැවීයන්

හැමදෙනා මියැසි කැල සේ ළඟම රුඳීයන්

මෙදියතේ හැම සැපම සිත් පුරා ලැබීයන්

පොඩි හිතට දුක් කඳුලු කිසිත් නොම දැනීයන්

කුරුටු ගෑවේ:  ධනංජය

මිරිඟු ආදරය

නිල් අහසක් තරමට
කල ආදරය
මිරිඟුවක් වුයේ ඇයි
මා නෙත් අබියසය.......


මුව පොව්වෙකු මෙන්
ඒ නොලබෙන ආදරය
පසුපස ගිනි කාස්ටකයේ  දිව්වේ
ඒ ආදරය නොලැබෙන බව
දැන දැනය............


දැනුදු පෙරසේම
පෙනෙයි ඒ මිරිගුවම
නමුදු දනිමි මා
හති දමා දිව්වත්
නොලැබෙන බව ඒ 
මිරිඟු ආදරය.........


කුරුටු ගෑවේ:  කුශාන් පතිරණ

සත්තමයි.............

"ඔය දඟකාර හිත

මගේ ලඟ නතර වෙච්ච දවසේ

ජීවිතේට ආදරය එක් වුණා

සත්තමයි...

ආදර හීනයට නතුවෙලා

රහස් කවි මුමුණද්දී

සපථ වු ජීවයම

භාවනවක් වුණා

සත්තමයි...

කඳුලු කැට බොඳව යන

හීනයක තුන්යමේ

දෙනෙත් පෙති රතු වෙද්දී

කඳුලත් භාවනාවක් වුණා

සත්තමයි...

සදකල් උරුම වු තනිය ළඟ 

ඔය දඟකාර රුවම

ජීවිතයට බාධාවක් වුණා

සත්තමයි............."

කුරුටු ගෑවේ: සෙව්වන්දි  කලංසූරිය